De gevolgen van cliëntelisme voor re-integratie en gezinsversterking

Dit onderzoek kijkt naar hoe cliëntelism, een systeem van wederzijdse gunsten waarbij machtige directeuren en afhankelijke gezinnen elkaar nodig hebben, de terugkeer van kinderen uit residentiële zorg naar hun familie en de ondersteuning van gezinnen beïnvloedt in Cambodja en Myanmar. Vaak ondermijnen deze directeur–cliëntrelaties de re‑integratie: ouders hebben weinig te zeggen en beslissingen worden vooral genomen in het belang van de directeur, niet van het kind. Soms zetten directeuren hun invloed juist in om re‑integratie te steunen, maar dat gebeurt weinig; meestal zorgen deze machtsverhoudingen ervoor dat hereniging wordt afgeremd en dat gezinnen minder toegang hebben tot hulp. De onderzoekers pleiten daarom voor aanpassingen in casemanagement en gezinsbeoordelingen en voor bredere gezinsondersteuning die aansluit bij de langetermijnplannen van gezinnen. Dit moet samengaan met sterkere sociale zekerheid en eerlijke toegang tot publieke diensten, zodat gezinnen minder afhankelijk worden van dit soort gunstensystemen. Een combinatie van het verstandig benutten én begrenzen van cliëntelism kan zo een praktische stap zijn richting zorg- en beschermingssystemen die echt zijn gebaseerd op kinderrechten.

Hier (https://bettercarenetwork.org/sites/default/files/2026-04/nhep-2025-the-implications-of-clientelism-for-reintegration-and-family-strengthening.pdf)vindt u het artikel.