Deïnstitutionalisering in Ghana

Deïnstitutionalisering (DI) van kindertehuizen in Ghana is een belangrijk onderdeel geworden van de hervormingen in de kinderbescherming, maar de uitvoering voor slachtoffers van kinderhandel verloopt nog ongelijk en is omstreden. Deze studie onderzoekt hoe structurele, sociaal-culturele en economische factoren een effectieve DI belemmeren en de uitkomsten van re-integratie beïnvloeden. Op basis van een literatuuronderzoek naar DI, gezinsgerichte zorg en rehabilitatie van slachtoffers blijkt dat beleidskaders wel gezinsgebaseerde alternatieven stimuleren, maar dat hardnekkige armoede, kwetsbare familiesystemen, beperkte psychosociale hulp en zwak toezicht door de staat een veilige en duurzame terugkeer naar huis ondermijnen. Dit vergroot vaak het risico op hernieuwde uitbuiting en mensenhandel.

De literatuur pleit voor een geleidelijke, goed gefinancierde overgang van institutionele zorg naar langdurige gezinsondersteuning en traumagerichte hulp. De studie concludeert dat DI in Ghana alleen effectief kan zijn als het belang van het kind centraal staat en de aanpak is ingebed in bredere hervormingen die economische onzekerheid verminderen, sociale diensten versterken en zorgen voor voortdurende monitoring van slachtoffers van mensenhandel.

Hier (https://link.springer.com/article/10.1007/s42448-026-00259-1) vindt u de link naar het artikel.