(Bron: ADOC, Kenniscentrum voor Adoptie en Pleegzorg, Universiteit Leiden)
De stabiliteit van opvang van kinderen met ernstige vroege verwaarlozing blijkt essentieel. Dit is de conclusie van een onderzoek van het Bucharest Early Intervention Project (BEIP) bij de nu 12 jaar oude kinderen, die op jonge leeftijd vanuit Roemeense tehuizen random werden ingedeeld in een groep die in het tehuis bleef en een die in pleegzorg van goede kwaliteit kwam.
In het project werd aangetoond dat tehuisopvoeding met psycho-sociale verwaarlozing in de vroege kindertijd een gezonde ontwikkeling van het stress respons systeem kan verhinderen. Het stress systeem blijkt af te vlakken, wat kan leiden tot een verhoogd risico op lichamelijke en geestelijke gezondheidsproblemen. Plaatsing van deze kinderen in goede pleeggezinnen blijkt het stress respons systeem te kunnen herstellen tot bijna normaal niveau.
Echter, bij de vergelijking van tehuisopvoeding met pleegzorgopvoeding, bleek dat het gunstige effect van pleegzorg op gedragsproblematiek sterk werd beperkt wanneer deze plaatsingen niet stabiel waren.
Hoewel (veel) eerdere resultaten uit het onderzoek de voordelen van de pleegzorgopvoeding op de ontwikkeling van de kinderen lieten zien, bleek in dit onderzoek slechts een licht effect van pleegzorg gevonden te worden. Het bleek dat verbreking van pleegzorgplaatsingen en overplaatsingen een dusdanige invloed had op de gedragsproblematiek dat deze grotendeels vergelijkbaar was met de gedragsproblematiek van de tehuiskinderengroep.
Deze studie laat opnieuw het belang zien van een beleid waarin kinderen uit tehuizen zo vroeg mogelijk geplaatst worden in gezinnen met kwaliteitszorg, waar ze langdurig kunnen blijven.
Kijk hier voor meer informatie
