De Australische Geraldine Cox, oprichter van Sunrise Cambodia, komt al meer dan twintig jaar op voor de zorg van Cambodjaanse kinderen zonder goede ouderlijke zorg. Ze leidde vijf weeshuizen met meer dan 200 kinderen. De overheid van Cambodja sloot veertig procent van de weeshuizen in het land nadat UNICEF grote misstanden in weeshuizen in met name zuid-oost Azië bekendmaakte. Door de negatieve publiciteit rondom weeshuizen, de verandering in beleid naar gezinsversterking en -reïntegratie, en de Australische Modern Slavery Act, werden de fondsen voor Sunrise Cambodia zodanig gekort dat de organisatie verandering is ondergaan. Er wonen nu nog 120 kinderen in twee ’residentiële centra’ - het woord weeshuis gebruiken ze niet meer. Ook zijn sommige kinderen uit de gesloten staatsweeshuizen onder de zorg van Cox geplaatst.
Dat de (grootschalige) vorm van opvang in weeshuizen, ook als het beheer en de zorg goed geregeld zijn, schadelijk is voor kinderen, wordt niet genoemd in het artikel. Wel wordt genoemd dat Sunrise Cambodia meer investeert in gemeenschapsprogramma’s. In de buurt van de opvanghuizen organiseert ze onderwijs, ontwikkeling, muziek, sport en computerles en kinderbijstandsprogramma’s. Er is ook een peuterschool/dagopvang, zodat de oudere kinderen naar school kunnen, in plaats van op hun jongere broers en zussen te moeten passen.
UNICEF moedigt organisaties aan kinderen terug te plaatsen bij hun ouders, bij verdere familieleden, in de gemeenschap of te plaatsen bij pleeg- of adoptieouders. Opvang in een instituut moet een uiterste optie worden. Dit is lastig voor Cox: sommige kinderen passen niet bij het gezin waar zij vandaan komen of zelfs geplaatst worden. Ze heeft cases gezien van uitbuiting, verwaarlozing en misbruik. Kinderen met een beperking of met HIV, hebben sowieso geen alternatief, volgens Cox.
Lees het hele artikel van The Sydney Morning Herald hier.
