In de discussies over de negatieve effecten van het opgroeien in institutionele zorg en vrijwilligerswerk / stages met kwetsbare kinderen, gaat het vaak over verstoorde hechting. Onlangs hebben zeventig wetenschappers op het gebied van gehechtheid een zogenaamde ‘consensus statement’ geformuleerd, om de wetenschappelijke kennis en inzichten rondom gehechtheid te delen, misverstanden over gehechtheid te voorkomen en toepassing in de rechtspraktijk te bevorderen.
Professor Bakermans-Kranenburg en professor Van IJzendoorn hebben in het Tijdschrift Relatierecht en Praktijk (april 2022) een toegankelijke samenvatting in het Nederlands geschreven van dit ‘consesus statement’. Ze gaan in over het belang van vertrouwde, niet-mishandelende opvoeder, continuïteit in de opvoeding en gehechtsheidsnetwerken. Ze lichten onder ander toe dat zorg die ‘goed genoeg’ is (geen mishandeling, misbruik of verwaarlozing) te verkiezen is boven uitstekende zorg die tijdelijk is. Ook benadrukken de auteurs dat ondersteuning van ouders die ernstig tekortschieten doorgaans te verkiezen is boven maatregelen zoals uithuisplaatsing als die leiden tot discontinuïteit van gehechtheidsrelaties die het kind heeft opgebouwd.
Het artikel is hier te downloaden.
