Nieuw boek over pleegzorg en zorgverlaters (Bron: ADOC)
Als pleegkinderen achttien jaar worden, zijn ze voor de wet volwassen. De jeugdhulp en pleegzorgvergoeding stoppen en er moet van alles geregeld worden. Dit gegeven is de aanleiding voor het boek 18 x 18 Pleegkinderen op de drempel. Hierin komen 18 18-jarigen aan het woord die zijn opgegroeid in een pleeggezin of gezinshuis in Nederland. Zo zegt een van de geportretteerde pleegkinderen: ”Voor de meeste jongeren is hun achttiende verjaardag heel speciaal, maar ik wilde geen achttien worden. Voor mij was het geen feest. Ik voelde me onzeker, verdrietig en eenzaam.”
Het boek bevat een krachtig pleidooi voor het recht op verlengde pleegzorg voor alle pleegkinderen.
Femmie Juffer, hoogleraar adoptie en pleegzorg aan de universiteit Leiden, schreef een inhoudelijk hoofdstuk over het belang van gehechtheid, identiteit en veerkracht. Pleegkinderen hebben vaak meer schokkende gebeurtenissen meegemaakt dan hun leeftijdgenoten en dat is hen niet in de koude kleren gaan zitten.
Een nieuwe start in je leven maken, nieuwe volwassenen gaan vertrouwen, het kost kinderen die in een pleeggezin worden geplaatst veel tijd en aandacht, terwijl ze hun energie ook nodig hebben voor de gewone dingen van het opgroeien, zoals naar school gaan en vriendschappen opbouwen. Verlengde pleegzorg is nu nog een soort gunst, maar het zou iets moeten worden waarop ieder pleegkind recht heeft. Dat stellen de samenstellers van het boek, Femmie Juffer en hoofdredacteuren van pleegzorgtijdschriften Lindy Popma en Monique Steenstra. De jongeren die in het boek aan het woord komen, bevestigen dit. Hun verhalen maken duidelijk dat je op je achttiende nog niet altijd zelfstandig genoeg bent om helemaal op eigen benen te staan.
Het boek kwam tot stand met steun van Stichting Kinderpostzegels Nederland, Stichting Maan en ADOC Kenniscentrum voor Adoptie en Pleegzorg.
Bestellen of lezen? Kijk hier.
